เด็กหญิงใบไม้กับเด็กชายตาน้ำ

เด็กหญิงใบไม้กับเด็กชายตาน้ำ

โดย บรรจง บุรินประโคน จ.มหาสารคาม

    ณ หมู่บ้านสายลมห่มคลุม                       สายฝนฉ่ำชุ่มคุ้มพฤกษา

    หมอกน้ำค้างย่างหยอกคุ้นชินตา              ก่อกำเนิดกุมารานาม “ตาน้ำ”

    อีกฟากชายคาริมป่าไผ่                          สกุณาเล็ก-ใหญ่ต่างร้องร่ำ

    ส่งสัญญาณผ่านภาษาเป็นถ้อยคำ            เด็กหญิงคมขำเจ้าลืมตา

    ส่งเสียงใสแจ๋วขึ้นทักโลก                         มือน้อยบายโบกคลาย-กำหา

    เรียวนิ้วงดงามดั่งปฏิมา                          เธอชื่อว่า “เด็กหญิงใบไม้”

   ทั้งตาน้ำและใบไม้คล้ายความหวัง              แห่งหมู่บ้านโนนกระสังคุ้มใหญ่

   ผู้เติบโตมาพร้อมทรัพย์สินน้ำใจ               ของชาวบ้านผู้ยากไร้กสิกรรม.....

          คือ กวีนิพนธ์ 100  บท “ณ ห้วงทรงจำแห่งวันวาร” ซึ่งผู้เขียนพาย้อนรำลึกถึงวันเวลาที่งดงามในวัยเยาว์ของเด็กท้องไร่ท้องนา วิ่งเล่นซุกซนยิงนกตกปลาไปตามประสา มีชีวิตอยู่ท่ามกลางสายลม แสงแดด และวัฒนธรรมที่ผสมผสานกันของอีสานและเขมร บอกเล่าผ่านครอบครัวของเด็กหญิงใบไม้กับเด็กชายตาน้ำ  และผู้คนที่หมู่บ้านโนนกระสัง...