กรุงชิงกรุงชัง โดย รังสิมันต์ จุลหริก

คำนิยม

บทกวีเรื่อง “กรุงชิง กรุงชัง” ประพันธ์โดย รังสิมันต์ จุลหริก  เป็นกวีนิพนธ์ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากความเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมและระบบนิเวศในถิ่นฐานบ้านเกิดของตนเอง กวีได้ประพันธ์ขึ้นอย่างอย่างกระชับ แต่เนื้อหากลับเปี่ยมด้วยความเข้มข้นมีพลัง โดยกล่าวถึงหุบเขากรุงชิง ในเขตเทือกเขาหลวง จังหวัดนครศรีธรรมราช ที่เคยอุดมสมบูรณ์ด้วยธรรมชาติ ป่าไม้ แม่น้ำลำธารและทรัพยากรธรรมชาติ แต่ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิงเพราะการทำเกษตรเชิงเดี่ยวภายใต้ระบบทุนขนาดใหญ่ ทำให้มีการทำลายสภาพดั้งเดิมของธรรมชาติ การใช้สารเคมีอย่างหนักซึ่งส่งผลต่อความเสียหายของระบบนิเวศและชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คนในท้องถิ่น

กวีวางโครงสร้างเนื้อหาบทกวีออกเป็น ๕ ตอน คือ ชื่อบ้านนามไพร  น้ำตกในธนบัตร เม็ดทรายที่หายไป หมู่บ้านสารตกค้าง และกรุงชิง ใครชัง ซึ่งในแต่ละตอนได้สื่อความหมายเชิงนิเวศที่ลุ่มลึกแสดงถึงการมองสภาพความเปลี่ยนแปลงอย่างเข้าใจ โดยปราศจากการวิพากษ์หรือเสียดสี แต่กลับแสดงถึงความทุกข์ระทมทางนิเวศ (solastalgia) อันมาจากความหวนหาอาลัยถึงธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์ในบ้านเกิดของตนเอง นำเสนอได้อย่างมีวรรณศิลป์สร้างพลังทางอารมณ์และมีคุณลักษณะของกวีนิพนธ์เชิงนิเวศอย่างสมบูรณ์

รศ.ดร.ธัญญา สังขพันธานนท์

(รองประธานกรรมการประเมินคุณค่าผลงาน รางวัลลูกโลกสีเขียว ประเภทงานเขียน)