ปีที่ 8 ฉบับที่ 31 สมการป่า ในโลกอนาคต

สมการป่า ในโลกอนาคต
   เป็นเวลากว่าสองทศวรรษที่ประเทศไทยหันมาจัดการป่าแบบที่มองถึงความยั่งยืน ทุกวันนี้ผู้คนต่างตระหนักอยู่แก่ใจว่าป่าไม่ได้เป็นพื้นที่สีเขียวที่อยู่ไกลตัว แต่อยู่ในชามข้าวตรงหน้าทุกมื้อ ไม่ว่าจะเป็นชามข้าวของชีวิตแบบอนาล็อกหรือดิจิทัล จึงมีทฤษฎีวิชาการและบททดลองของชาวบ้านว่าด้วย
การจัดการป่าจำนวนมากเพื่อให้ป่าอยู่ได้ท่ามกลางกระแสเศรษฐกิจหลักที่ช่างเปลี่ยนแปลงรวดเร็ว
   จริงอยู่ว่าผู้คนอาศัยป่าเป็นแหล่งอาหารมาช้านาน เพียงแต่ไม่ได้ถูกหยิบมาวางให้ประจักษ์ชัดเจนในสมัยที่ป่าไม้ยังดกดื่น สมัยที่ต้นไม้ใหญ่สูงเสียดฟ้าสิบคนโอบยังเป็นเรื่องธรรมดา สมัยที่แบบเรียนชั้นประถมยังสอนว่าเมืองไทยส่งไม้สักเป็นสินค้าออกในอันดับต้นๆ
   ตลาดค้าไม้สักในยุคต้นกรุงรัตนโกสินทร์อยู่ในเฉพาะเอเชีย จนถึงปี 2425 ข่าวที่ว่าพ่อค้าชาวเดนมาร์กนำไม้สักไปขายที่เมืองลิเวอร์พูลได้กำไรสูงถึงร้อย
เปอร์เซ็นต์ ทำให้พ่อค้าจากยุโรปหันมาก่อตั้งบริษัททำไม้ในไทย (สมศักดิ์ สุขวงศ์, 2550) แต่การทำไม้สักสมัยนั้นยังอยู่ภายใต้การควบคุมของเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ ลำพูน ลำปาง แพร่ และน่าน เมื่อมีบริษัทยุโรปมาขอสัมปทานมากก็มีปัญหาสัญญาสัมปทานที่ซ้ำซ้อน รัชกาลที่ 5 จึงโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนากรมป่าไม้ขึ้นในปี 2439 โดยให้นักการป่าไม้ชาวอังกฤษมาวางแนวทางที่จำลองรูปแบบการจัดการป่าของพม่าและอินเดีย...


คำค้นหา :
#ptt 
#15 
#2542 
#5 
#CIFOR 
#2556